Bestaande leningdelen (optioneel — voor doorstromers met meeneem-hypotheek)
Voeg per bestaand leningdeel toe: hoofdsom, contractrente en de datum waarop de rentevastperiode afloopt. De resterende RVP wordt automatisch berekend op basis van vandaag.
Nieuw bij te financieren
Marktrentes voor het nieuwe deel
Rente en RVP voor het lange deel (≥10 jaar vast) en het korte deel (<10 jaar vast). De toetsrente wordt toegepast als niet alle leningdelen RVP ≥ 10 jaar hebben — dan moet je toetsen met max(werkelijke rente, toetsrente).
▶ Over de toetsrente — achtergrond & wettelijk kader
In de Tijdelijke regeling hypothecair krediet (Trhk) is bepaald dat bij een rentevastperiode korter dan 10 jaar de maximale hypotheek wordt berekend op basis van een toetsrente. Deze toetsrente wordt elk kwartaal door de AFM vastgesteld en bedraagt op dit moment 5,000%. Is de werkelijke rente hoger dan de toetsrente, dan geldt de werkelijke rente als toetsrente — de hoogste van beide is dus altijd bindend.
De achterliggende gedachte is bescherming tegen een renteschok: zou de maximale lening worden bepaald op basis van een lage actuele rente, dan kan een aanzienlijk hogere rente bij een nieuwe rentevastperiode tot betalingsproblemen leiden. Door bij korte rentevastperiodes met de toetsrente te rekenen, wordt geborgd dat de klant ook bij een rentestijging de lasten nog kan dragen.
Bij een rentevastperiode van 10 jaar of langer mag worden getoetst op de werkelijke contractrente — de klant heeft dan immers minimaal 10 jaar zekerheid over de hoogte van de last.
Bij meerdere leningdelen
Wanneer een hypotheek uit meerdere leningdelen bestaat, wordt voor de toetsing per leningdeel beoordeeld of de rentevastperiode minimaal 10 jaar is. De toetsregel wordt vervolgens toegepast op de gewogen werkelijke rente (gewogen op hoofdsom):
- Heeft elk leningdeel RVP ≥ 10 jaar → toetsen op de gewogen werkelijke rente.
- Heeft minstens één deel RVP < 10 jaar → toetsen op max(gewogen werkelijke rente, toetsrente).
Het gewogen gemiddelde van de rente wordt afgerond op 3 decimalen (NHG C.7.3). Sommige geldverstrekkers hanteren een eigen acceptatiebeleid dat hier nog strenger of soepeler in kan zijn — toets altijd aan de specifieke voorwaarden van de geldverstrekker.